• februari

    1

    2016
  • 1765
  • 0
Jopen Barrel-Aged Proeverij: Een Sfeerimpressie

Jopen Barrel-Aged Proeverij: Een Sfeerimpressie

We vallen meteen maar met de deur in huis: dat Pepijn van der Waa van Brewtaste leuke masterclasses kan geven, wisten we bij Bierista al, maar hij heeft zichzelf met deze barrel-aged proeverij weer overtroffen. Aan alles kon je merken dat Pepijn met zeer veel aandacht en liefde de bieren van deze avond had uitgezocht. Hij stond letterlijk te stuiteren van enthousiasme om de avond te beginnen. 

Gebruikte vaten

Deze avond staat in het teken van bieren, die gerijpt zijn in gebruikte vaten. Naast het bier is het de bedoeling om de oorspronkelijke drank die voor het bier in het vat heeft gezeten, erbij te serveren. Het wordt ons vrij snel duidelijk dat dit niet met elke drank precies voor elkaar te krijgen is. Bij sommige bieren is gezocht naar een gelijkwaardige drank.

Goed verzorgd

Zoals we gewend zijn bij Jopen ziet alles er goed verzorgd uit. Met een kleine dertig man nemen we plaats. Onze blik valt direct op het gele blaadje, waar de te proeven bieren en dranken op staan:

  • Sonnenkonig II (Double Wit – 9,5%) – Stiegel brouwerij // Met een Ocho Reposado tequila.
  • By Udder Means (Milk stout – 7,0%) – To Øl brouwerij // Estrella de Murviedro Moscatel
  • Vintage 2011 (Oak Aged Ales – 7,0%) – Rodenbach // Jopen Gospel Gin
  • De Verloren Zoon (Barley Wine – 13%) – Jopen // Tomintul 10 years
  • Barrel Project #01 (Russian Imperial Stout – 10,5%) – Kees! // Bunnahabhain Whisky

Er zit niks anders op dan dit zware programma tot ons te laten komen …

Een heftige start

Pepijn laat er geen gras over groeien, we vallen direct met de neus in de boter. We starten heerlijk fris en dorstlessend met een dubbel witbier van de Stiegl Brouwerij. Het aroma doet denken aan tropisch fruit, met lichte kruiden en zeer frisse tonen. In de smaak vinden we ditzelfde terug met een fris melkzuur en bitters van grapefruit. Een mooi bier waarover meteen discussie ontstaat. Op het eerste gezicht is het namelijk geen bier om te laten rijpen. Vandaar dat het frisse melkzuur dat te vinden is in dit bier, maar eigenlijk is dat in deze mate, en bij dit biertype wel zeer aangenaam en een welkome toevoeging. In de afdronk hou je een plakkerige citrussmaak over zoals je dat ook hebt na het eten van een citrusvrucht.

Gouden vondst

Dan proeven we natuurlijk de tequila en mijn vermoedens worden bevestigd. Het tropische fruit, voornamelijk in de aroma’s maar ook licht aanwezig in het bier, is echt afkomstig van de tequila, wat een gouden vondst is om te combineren met deze double white. Het eerste gerijpte bier is geslaagd. Dat daar een tartaar van makreel, met tempura van gerookte paling bij geserveerd wordt maakt het geheel helemaal af.

Perfecte combi bier-spijs

Het tweede bier is een Milk Stout van de To Øl brouwerij, gerijpt op Spaanse rode moscatel vaten. In de geur wordt de rijping op vaten direct duidelijk. Ik word eerst verbaasd door een zoetigheid die je in zo’n donkere stout niet verwacht, die wordt gevolgd door de vertrouwde koffiearoma’s. In de smaak zijn het toch de koffiebitters en een licht zuurtje van de melkzuurbacteriën die overheersen zoals je dat verwacht in een milkstout. We krijgen hierbij ook de moscatel geserveerd, op zich een prima drankje, maar niet in combinatie met het bier. De moscatel zoetheid is duidelijk aanwezig in het bier, zelfs een aangename toevoeging, maar het drankje ernaast past in dit geval gewoon niet.

Wat wel enorm in de smaak valt, naast het bier an sich, is de combinatie met de witlofsoep, met een schuim van Jopen extra stout en oude kaas, wat een goddelijke combinatie.

Niet gerijpt op gebruikte vaten, wel een mooie cocktail.

Het volgende bier is wel gerijpt op foeders, maar daar heeft nooit andere drank dan bier in gezeten. Toch wou Pepijn ons dit bier niet onthouden. De Rodenbach Vintage 2011 geeft prachtige zure aroma’s die ook in de smaak volledig in balans terug te vinden zijn, inmiddels een klassieker onder de gerijpte bieren. De combinatie met de zachtgegaarde buikspek is voortreffelijk, al is de toevoeging van piccalilly iets te veel van het goede wat betreft de zuren. De Rodenbach is tevens ideaal om te gebruiken als ingrediënt in een cocktail, zo blijkt.

Wat we erbij te drinken krijgen is een cocktail van een relatief nieuwe drank in het Jopen assortiment, de Gospel Gin en de Rodenbach Vintage 2011. Hierbij zit tevens Cointreau, rozemarijn en angostura bitters. De kruidigheid van de gin, het frisse van de Rodenbach, de zoetige sinaasappel van de Cointreau en de bitters vormen een fantastisch geheel.

De topper van de avond

Ik begin langzaam te twijfelen of ik het einde van de avond wel haal. Pepijn is bepaald niet zuinig, dus we worden goed in de watten gelegd. En dan staan ons nog twee klappers te wachten. We krijgen een limited edition van Jopen te proeven, de Verloren Zoon. Een bier speciaal voor de Mitra slijterijen gebrouwen en dus ook zeer beperkt en alleen daar te verkrijgen. Het betreft een barley wine die gerijpt is op Schotse Tomintul whiskyvaten.

Fijne samenwerking

Ik heb werkelijk zelden zoveel verschillende smaken in bier geroken en geproefd die zo fijn samenwerken. Er zijn lichte rook- en vanille-aroma’s, beide duidelijk afkomstig van de whisky. Daarna ruik ik een fris zuurtje dat doet denken aan kiwi en meloen. Achtereenvolgens proef ik in de verschillende slokken eerst de volle quadrupel, die kort wordt overstemd door de whiskyrook, gevolgd door een karamelzoetheid en mooie gebrande tonen richting de afdronk.

Die gebrande tonen blijven in de afdronk mooi hangen, waarna ze langzaam overgaan in een dropsmaak.  Krijgen we dan een appel-notenbrood geserveerd met de Olde Remeker dan is het smaakpalet echt compleet. De ziltigheid van de kaas versterkt de smaken van het bier subliem waarbij de zoetheid en aardsheid van het appel-notenbrood de zoetheid in het bier ook nog eens complementeren. De whisky die we apart drinken bevestigt de oorsprong van de smaken volledig.

Het dessert

Dan zijn we aangekomen bij de laatste ronde van de avond. Een toetje en koffie, heel simplistisch gezegd. We krijgen de een barrel-aged Russian imperial stout van Brouwerij Kees! Deze hebben ze laten rijpen op Schotse Bunnahabhain whiskyvaten. Je zou bijna zeggen inmiddels al een klassieke combinatie, het rijpen van een RIS in whiskyvaten. Zoals je verwacht complementeren de krachtige rooksmaken van whisky de moutige, gebrande koffie en chocoladetonen van de stout perfect. Ook dit wordt wederom bevestigd door de whisky die we apart te proeven krijgen.

De smaken die we in het bier vinden, vinden we grotendeels ook terug in het dessert. Een warm chocoladetaartje met Fleur de Sel en vanille-ijs. Een mooie combinatie bij dit afsluitende bier.

Niks op aan te merken

Over het algemeen ben ik een kritische consument. Heb ik op deze avond niets aan te merken? Bijna niets eigenlijk. De avond werd werkelijk met zo’n enthousiasme gebracht en de bieren en combinaties met andere dranken en de gerechten waren stuk voor stuk geweldig. Wat dat bereft alleen al is het de €40,- meer dan waard. Vanwege drukte in de kerk zelf, wat geloof ik elke vrijdag zo is, was de avond echter wel wat rommelig qua meewerkend personeel. Pepijn kon het qua bediening niet in z’n eentje aan, maar er was geen vaste medewerker extra beschikbaar. Maar dit is eigenlijk het enige minpunt van de avond. Een absolute aanrader voor iedere bierliefhebber!

Ook zo'n proeverij bijwonen?

Wil je ook eens zo’n barrel-aged proeverij bijwonen? Houd dan de website van Jopen in de gaten voor deze en andere proeverijen die Jopen op regelmatige basis organiseert. Informatie vind je hier. 

Proost!

Deze blog is door mij geschreven voor Bierista, een onafhankelijke website met de meest uiteenlopende informatie en achtergronden over speciaalbier. Meer proefnotities, blogs en allerhande bierige informatie vind je op www.bierista.nl.

© Copyright 2015 Baspitality